กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 392 ชีวิตอันธรรมดา
“อาซี เป็นท่านปู่ที่ผิดต่อเจ้า”
ท่านปู่สกุลลิ่งก้มศีรษะลง
อาซีจับมือท่านไว้ ส่ายศีรษะอย่างจริงจัง “ไม่ใช่เลย เพราะท่านปู่ ข้าจึงได้มีบ้าน”
ขณะเอ่ยคำนี้ อาซีชะงักไปครู่หนึ่ง
ราวกับว่า มีบางสิ่งที่นางลืมเลือนไป
ทั้ง ๆ ที่ ก่อนได้พบท่านปู่ นางยังคิดอยู่
นางเผลอยกมือลูบศีรษะ กระจุกผมเล็กสองข้างถูกผูกด้วยเชือกแดงสองเส้น ไม่มีเครื่องประดับใด ๆ
นางส่ายศีรษะเบา ๆ แล้วหันความสนใจกลับมาที่ภายในห้อง
ท่านปู่สกุลลิ่งถลึงตามองหวังเอ๋อ แล้วหันหลังพาอาซีไปยังห้องข้าง