กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 229 เปิดประตูชั้นที่ห้า
“ข้าไม่ใช่สิ่งของ…แหวะ ข้าเป็นสิ่งของ…”
พูดเช่นนี้ก็ดูจะไม่ถูกนักหรือ?
‘เขา’ ถูกเด็กหญิงตัวน้อยทำให้สับสนจนหัวหมุน
อาซีฟัง ‘เขา’ พึมพำกับตนเองเช่นนี้ ก็ขมวดคิ้วน้อย ๆ “เช่นนั้นเจ้าก็เป็นอะไรกันแน่?”
‘เขา’ แอบชำเลืองมองเด็กหญิงตัวน้อย “ข้า ข้าคือพลังขุ่นมัวที่ถือกำเนิดขึ้นตั้งแต่แรกเริ่มฟ้าดินอุบัติ”
ฟ้าดินมีพลังวิญญาณฟ้าบุพกาล ก็ย่อมมีปราณขุ่นฟ้าบุพกาล
‘เขา’ ก็คือส่วนหนึ่งของปราณขุ่นฟ้าบุพกาล
เพียงแต่ ‘เขา’ ในยามนี้เป็นเพียงเส้นใยเล็ก ๆ เส้นหนึ่งใน 10,000,000 เส้น เพียงเพราะวาสนาเหตุบังเอิญทำให้เกิดสติปัญญา จึงสูงกว่าปราณขุ่นอื่น ๆ อยู่บ้าง