กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 140 ภัยพิบัติมิได้คาดฝัน
นครมรณะแห่งนั้นในระยะไกล เมื่อมองแต่ไกลก็เต็มไปด้วยความสงัดดับ
กระเบื้องหลิวหลีของโถงตำหนักเผยประกายดำเรื่อหนึ่ง เมื่อมองเลือน ๆ เหนือศีรษะของมัน ราวกับแสงจันทร์สีโลหิต
บนต้นไม้โดยรอบ ราวกับถูกแกะสลักเป็นใบหน้าแล้วใบหน้าอีก
เมื่อมองเพียงแวบเดียว ราวกับเป็นผู้ยืนเฝ้ายาม
เมื่อหันหลังกลับ ก็เพียงรู้สึกแผ่นหลังเยือกเย็น ราวกับถูกพวกมันจ้องมอง
เสี่ยวอาซีกลืนน้ำลาย “เสี่ยวหลิงหลง ในนครมรณะนั้น ไม่มีผู้ใดเลยหรือ”
“ไม่มี”
มณีวิญญาณแห่งความตายไม่ชอบสิ่งใด ๆ ที่เกี่ยวกับพลังชีวิต
แม้แต่ต้นไม้หน้าประตูนครมรณะเหล่านั้น ก็ล้วนแปรสภาพขึ้นจากพลังแห่งความตาย