กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 88 อัจฉริยะตัวน้อยโดยแท้
ยามนี้เด็กหญิงตัวน้อยทั่วร่างเปื้อนฝุ่นสีเทา ใบหน้าประหนึ่งแมวลาย มีรอยดำเป็นทางซ้ายทีขวาที
มวยผมเล็กกลมดิกแต่เดิม ยามนี้กลับยุ่งเหยิงอยู่บ้าง เส้นผมหลายปอยห้อยระระอยู่ข้างใบหู
แม้ดูน่าเวทนาอยู่บ้าง ทว่ากลับชวนให้ผู้คนรู้สึกเอ็นดู
เมื่อเห็นเยว่หลานและคนอื่น ๆ เด็กหญิงตัวน้อยก็รู้สึกผิดขึ้นมา
“ข้าหรือ?”
อาซีชี้นิ้วมายังตนเอง พลางหลบสายตา “ข้าไม่เป็นไรนี่?”
เจียงปู้ตู้เอ่ยปาก “เมื่อครู่นี้ที่นี่เกิดสิ่งใดขึ้น? เหตุใดจึงมีเสียงดังสนั่นถึงเพียงนั้น?”
เยว่หลานกวาดตามองสถานการณ์โดยรอบ
มุมเขาลูกนี้พังทลายลงไปหมดแล้ว