กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 86 เสี่ยวกู่จอมตะกละพ่นปราณทมิฬ
ท่าทางเช่นนั้นช่างน่าเวทนายิ่งนัก
“ขอโทษนะเสี่ยวจิ่ว ข้าไม่ควรพูดถึงเรื่องนี้เลย”
เมื่อได้ยินคำขอโทษของอาซี เสี่ยวจิ่วก็เบือนหน้าหนีอย่างกระอักกระอ่วน
“ฮึ ข้า ข้าผู้นี้ไม่ถือสาเจ้าหรอก!”
ทว่าขณะกล่าววาจา สายตากลับเหลือบมองเสี่ยวอาซีอย่างห้ามไม่ได้
“เป็นข้าที่คิดมากไปเอง เสี่ยวจิ่วของพวกเราใจกว้างมาโดยตลอด ย่อมไม่ถือสาข้า”
ดวงตาของอาซีสุกใสกระจ่างดุจผลึก ทำให้หัวใจของผู้พบเห็นอ่อนยวบ เสี่ยวจิ่วสบตานางแล้วก็ขยับตัวอย่างไม่เป็นธรรมชาติ
“ฮึ รู้ก็ดีแล้ว!”
เสี่ยวจิ่วกระโดดกลับขึ้นไปบนไหล่ของนาง ก้มหน้าด้วยท่าทีเย็นชาและหยิ่งยโส ก่อนเลียขนบนอุ้งเท้าของตน