กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 69 นี่มันมีชีวิต!
งานแลกเปลี่ยนสิ้นสุดลง อาซีคือผู้ที่ได้รับของมากที่สุด
ถานไถหนิงรู้สึกอาลัยอยู่บ้าง
“อาซี พวกเราจะได้พบกันอีกเมื่อใดเล่า”
อาซีเอียงศีรษะ “หากพี่หญิงหนิงคิดจะมาหาข้า ก็ไปที่ภูเขาซีซานได้”
“ได้ ข้าจำไว้แล้ว!”
ถานไถหนิงสูดจมูกเล็กน้อย น้ำเสียงเจือด้วยสำเนียงขึ้นจมูก
หลังจากร่างของพวกเขาเลือนหายไปอย่างสิ้นเชิง ถานไถจิ่งก็ขมวดคิ้ว “อาหนิง ดูเหมือนเจ้าจะชอบเด็กหญิงตัวน้อยผู้นี้มากทีเดียว?”
“พี่ใหญ่ไม่รู้สึกหรือว่า บนกายเด็กหญิงตัวน้อยผู้นี้มีกลิ่นอายที่ชวนให้รู้สึกใกล้ชิดอย่างยิ่ง?”
“เป็นความจริงที่ทำให้รู้สึกอยากเข้าใกล้โดยไม่รู้ตัว ทว่าพวกเขาก็เป็นคนแปลกหน้าอยู่ดี เจ้าอย่าได้ลืมเหตุผลที่พวกเรามายังสถานที่แห่งนี้”