กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 57 งานแลกเปลี่ยนหรือ?
พอเยว่หลานเอ่ยจบ จูเหลียนก็รู้สึกว่าอากาศเบื้องหน้าฉีกกระชากเล็กน้อย ราวกับมีบางสิ่งตกลงบนร่างของเขา
ทว่าเขาก็มิได้ใส่ใจ
กล่าวคำสัตย์ว่า “อาจารย์ลุงวางใจเถิด ชีวิตนี้ข้าจะไม่มีวันทรยศต่ออาจารย์เด็ดขาด!”
ไป๋จู๋ยืนอยู่ข้าง ๆ ตาค้างปากค้าง อาจารย์ของตนเอง…ช่างหน้าด้านไร้ยางอายถึงเพียงนี้หรือ?
“ไป๋จู๋ ยังไม่รีบมาคารวะอาจารย์ปู่ของเจ้าหรือ?”
ใบหน้าของไป๋จู๋ดูเก้อเขินไม่สบอารมณ์
จะต้องเรียกเด็กหญิงตัวน้อยที่อายุน้อยกว่าตนเองว่าอาจารย์ปู่หรือ? อีกทั้งก่อนหน้านี้เขายังเอ่ยถากถางนาง…เช่นนี้มิยิ่งเสียหน้าหมดหรือ?
เห็นเขาลีลาท่าทางเช่นนั้น จูเหลียนก็เจ็บใจที่มิอาจปั้นเขาให้เป็นเหล็กกล้า จึงเงื้อมือตบไปฉาดหนึ่ง