กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 42 นับแต่นี้ ยอดเขานี้คือถิ่นของพวกเรา
เมื่อลิ่งเยวี่ยนได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าก็ยินดีขึ้นมา
เพียงแต่ยังไม่ทันที่นางจะดีใจ ก็เห็นปราณขุ่นตรงหน้าพลันบิดเบี้ยวขึ้น
อาซีนึกถึงลูกแก้วโอสถที่ทำไว้ก่อนหน้านี้ จึงหยิบออกมาหลายเม็ดจากถุงผ้าเล็ก บดให้เป็นผงแล้วโปรยออกไป
‘อ๊า——’
‘จิตมลทิน’ กรีดร้องขึ้น “เจ้าทำอะไรลงไป?”
อาซีตกใจกับเสียงร้องกะทันหันของมัน ถอยหลังไปสองก้าว
เยี่ยนจิ้นก็ก้มมองอาซี “อาซี? นี่คืออะไร?”
“ผงลูกแก้วโอสถหรือ?”
เมื่อนึกถึงลูกแก้วโอสถที่อาซีหลอมขึ้นเหล่านั้น เยี่ยนจิ้นก็เบิกตากว้าง