กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 9 โรคเก่ากำเริบ?
เด็กหญิงตัวน้อยดูคล้ายจะเพิ่งเคยเห็นฉากเช่นนี้เป็นครั้งแรก พื้นดินเต็มไปด้วยสีแดงฉาน
นางตกใจจนถอยหลังไปสองก้าว
ใบหน้าเล็ก ๆ ซีดเผือด มือกำชายเสื้อของเขาแน่น
กลิ่นหอมอันสงบเย็นของกล้วยไม้สายหนึ่งโชยปะทะใบหน้า
เด็กหญิงตัวน้อยขยับปลายจมูกเล็กน้อย สีหน้าค่อย ๆ กลับมามีเลือดฝาด “ศิษย์พี่?”
เฉินเซิงสัมผัสได้ถึงสายตาแผ่วเบาของเยว่หลาน ลางสังหรณ์อันเลวร้ายพลันผุดขึ้นในใจ
“ข้า ข้าคือคนตระกูลเฉิน!”
“หากพวกเจ้าปล่อยข้าไปเสียตอนนี้ ข้ายังสามารถมอบหนทางรอดให้พวกเจ้าได้”
เยว่หลานทำราวกับไม่ได้ยิน ยกมือโบกวูบ เฉินเซิงพลันสิ้นกลิ่นอายไปในพริบตา