เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ชายคนนั้นกลับไม่ตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย “จะเป็นอย่างนั้นได้ยังไงกัน ฉันรู้ว่าประธานหลินเก่งกาจ ทางเราเองก็ไม่มีของดีอะไรจะมารับรองคุณ มีเพียงสารยับยั้งพลังพิเศษนี้เท่านั้นที่พอจะหยิบยกออกมาได้”
หลินซีกวาดตามองรอบทิศ “มิน่าล่ะถึงคราวตายแล้วยังมีอารมณ์มาชวนคุย ด้านบนยังมีพลซุ่มยิงอยู่อีก นี่เตรียมสารยับยั้งพลังพิเศษไว้ต้อนรับฉันมากเท่าไรกันล่ะเนี่ย”
“อาอู อือ ๆ อูอูกลัวจังเลย” หลินอูอูใช้สองอุ้งเท้าน้อย ๆ ปิดดวงตาทั้งสองข้าง พลางซบลงบนหน้าอกของหลินซีอย่างเสแสร้งมารยา
ไม่รู้ว่ามันเกิดอยากเล่นละครขึ้นมา หรือว่าวิญญาณตัวแม่แห่งการแสดงเข้าสิงกันแน่
หลินซีส่ายหน้า “เดิมทีลั่วชิงโจวอยากให้ฉันเหลือคนรอดชีวิตไว้ให้เขาสักหน่อย แต่แกกลับรนหาที่เหยียบจุดเดือดของฉันเอง ก็โทษได้แค่ว่าดวงแกไม่ดีแล้วล่ะ”