ตอนที่ 227 ขอบคุณสำหรับความไว้วางใจของคุณ

เย่หยุนเทียนที่เลิกงานแล้วยังคงนั่งดูแผนที่บนโต๊ะ

มองไปมองมาสายตาก็ประสานเข้ากับดวงตากลมโตบ้องแบ๊ว ขาวดำตัดกันชัดเจนคู่หนึ่ง

หลินอูอูเอียงคอนั่งยอง ๆ อยู่บนโต๊ะหนังสือของเย่หยุนเทียน เลียนแบบท่าทางของเขาด้วยการก้มมองแผนที่เช่นกัน

มันย่นจมูกฟุดฟิด อืม เป็นตาแก่ที่ตัวหอมฟุ้งคนหนึ่ง

ไม่ถูกสิ ทาสจ๋าบอกว่า ต้องเรียกว่าคุณปู่ต่างหาก!

เย่หยุนเทียนแกล้งตีหน้าขรึมขู่มัน “เจ้าเป็นลูกเต้าเหล่าใคร ทำไมถึงวิ่งมาบ้านพวกเราได้?”

หลินอูอูยกอุ้งเท้าเกาหูทำเป็นหูทวนลม มันคงบอกไม่ได้หรอกนะว่าถูกทาสจ๋าทุบตี ก็เลยต้องหนีออกจากบ้านมาน่ะ

หลินอูอูพ่นลมหายใจออกทางจมูก ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห

มันก็แค่เผลอทำลูกเจี๊ยบตัวน้อยบาดเจ็บไปโดยไม่ระวัง มันเองก็รู้ว่าไม่ถูกต้องนี่นา!

แต่ทาสจ๋ากลับตีก้นมันต่อหน้าคนตั้งเยอะแยะ ถึงจะไม่เจ็บเลยสักนิด แต่หน้าตาของอูอูพี่คนนี้ก็ไม่เหลือแล้ว!