เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลินซีเบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อสายตา นี่คือทหารชั้นผู้น้อยผิวคล้ำดำกร้านที่เคยผอมแห้งราวกับกิ่งไม้แห้งคนนั้น เสี่ยวหลิ่ว
ชาติก่อนเธอร่วมเดินทางกับเสี่ยวหลิ่วมานานมาก!
จนกระทั่ง เขาต้องจบชีวิตลงในเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ เพราะช่วยเอาตัวเข้าบังหินก้อนใหญ่ที่ร่วงหล่นลงมาให้เธอ!
ไม่ใช่ว่าเธอไม่เคยคิดจะตามหาเขา ทว่าวิถีชีวิตของเธอในชาตินี้กลับแตกต่างจากชาติก่อนโดยสิ้นเชิง และเธอก็รู้เพียงแค่ชื่อของเขาเท่านั้น
เขายังคงผอมมาก ทว่าไม่ได้ผอมกะหร่องราวกับศพแห้งจากการหิวโหยและขาดสารอาหารเป็นเวลานานแบบนั้นเลย
เขาดูดีกว่าชาติที่แล้วมากจริง ๆ
หลินซีได้แต่เหม่อมองเขาอยู่แบบนั้น จนกระทั่งใบหน้าของเขาเริ่มพร่าเลือนลงเรื่อย ๆ
เสี่ยวหลิ่วตกใจกับเรี่ยวแรงมหาศาลของเธอไม่น้อย เขาจำคนคนนี้ได้ เธอคือประธานหลินที่พาเสือตัวใหญ่ตัวนั้นไปด้วยเสมอ
ประธานหลินจ้องมองเขาเขม็ง ไม่ยอมเอ่ยปากพูดอะไรสักคำ หนำซ้ำน้ำตายังร่วงเผาะลงมาอีก