ตอนที่ 207 เย่เฉินระดับ 5

เมื่อกลับเข้ามาในมิติ เธอดื่มน้ำบ่อไปสองสามอึก ร่างกายก็ผ่อนคลายลงไปมาก

ริมลำธารมีลูกเสือน้อยหนึ่งตัวกับแมวเหมียวหกตัวนอนอยู่ พวกมันหลับสนิท พุงกลมป่องกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะลมหายใจ

กลางวันเหน็ดเหนื่อยมาทั้งวัน หลินซีไม่มีเวลาอาบน้ำให้พวกมัน เด็กน้อยทั้งเจ็ดก็รู้ว่าตัวสกปรก จึงไม่ยอมกลับไปนอนในบ้านเคลื่อนที่ แต่นอนลงบนพื้นหญ้าแทน

หลินซีไม่ได้รบกวนพวกมัน เธอกลับเข้าวิลล่าไปจัดการตัวเองจนสะอาดเรียบร้อย จากนั้นก็เอนกายนอนพักผ่อน

วันรุ่งขึ้นเธอถูกหลินอูอูปลุกให้ตื่น สาเหตุน่ะเหรอ มันหิวน่ะสิ

“อีกาย่างเหรอ” หลินซีหัวเราะไม่ได้ร่ำไห้ไม่ออก เจ้าสิ่งนี้แม้จะไม่ถึงกับแย่ แต่ก็ไม่ได้อร่อยเลิศเลออะไรขนาดนั้นกระมัง

ทว่าเมื่อวานมันสร้างผลงานชิ้นใหญ่ การจะสั่งอาหารสักอย่างไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ตามใจมันหน่อยแล้วกัน