เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
มันตกใจกับการจู่โจมที่โผล่มาอย่างกะทันหัน กระพือปีกทั้งสองเตรียมจะบินขึ้นสู่ท้องฟ้า ทว่านึกไม่ถึงว่าจะถูกเปลวเพลิงด้านบนแผดเผาอย่างจังจนเจ็บปวดร้องลั่นไม่หยุด
“พี่ครับ!” โจวอี้ร้องเรียกได้อย่างคล่องปากเหลือเกิน แถมในความคล่องปากนั้นยังเจือไปด้วยความน้อยใจเต็มเปี่ยม
“พี่ดูมันข่วนพวกผมสิ มันยังอยากจะกินคนด้วยนะ! พี่ครับ ถ้าพี่มาช้ากว่านี้อีกนิดเดียว ก็คงไม่ได้เจอผมอีกแล้ว!”
อินทรีเทากลายพันธุ์ดิ้นรนสุดชีวิตอยู่ในกลุ่มไฟ แต่ไม่ว่าส่วนไหนก็ร้อนลวกอย่างร้ายกาจทั้งนั้น
ตอนที่หลินซีมาถึงนั้นเธอพรางตัวอยู่ ในชั่วพริบตาที่ปล่อยกลุ่มไฟออกไปเธอจึงค่อยเผยร่างออกมา
อินทรีเทากลายพันธุ์รับมือไม่ยาก ที่ลำบากคือมันบินได้ ทั้งบินได้เร็วและสูง ความเร็วระดับนั้นอีกากลายพันธุ์เทียบไม่ติดเลย
ขอแค่โจมตีพลาดหนเดียวแล้วปล่อยให้มันบินหนีไป หากคิดจะตามหามันอีกก็ยากแล้ว