เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เมื่อกลุ่มของเย่เฉินขึ้นมาถึงถ้ำหลังภูเขาแห่งนั้น ก็พบว่าถ้ำแห่งนี้มีร่องรอยของการถูกไฟเผา
พอเดินลึกเข้าไปด้านใน ไม่พบคนเลยแม้แต่คนเดียว ทว่ามีห้องทำงานที่ตกแต่งอย่างเรียบง่าย และกรงเหล็กว่างเปล่าเปรอะคราบเลือดอยู่อีกเป็นจำนวนมาก
“ดูเหมือนจะเป็นพวกสนามประลองสัตว์ทิ้งไว้หรือเปล่าครับ” โจวอี้คาดเดา
เย่เฉินไม่ได้ส่งเสียงตอบ ไม่จำเป็นต้องสงสัยเลยแม้แต่น้อย มันต้องใช่แน่นอน อีกทั้งคนพวกนั้นส่วนใหญ่คงกลายเป็นเถ้าถ่านไปแล้ว
เพียงแต่ไม่รู้ว่าของขวัญที่หลินซีพูดถึงคืออะไรกันแน่
จนกระทั่งพวกเขาหาโกดังพบ!
แม่งเอ๊ย!
ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่เสบียงจำกัดการซื้อในฐานที่มั่นสามารถขนย้ายออกมาทีละล็อตใหญ่ ๆ แบบนี้ได้!
หนังตาของเย่เฉินกระตุกรัว เขารู้สึกว่าถึงเวลาต้องยิงเป้าประหารใครบางคนบนลานกว้างเสียที