กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลินซีพักผ่อนอยู่ในเรือนรับรองเป็นเวลาหนึ่งวันหนึ่งคืน พอวันรุ่งขึ้นก้าวเท้าออกจากเรือนรับรองได้ไม่กี่ก้าว ก็ถูกคนสองสามคนขวางหน้าไว้
เธอปรายตามอง หืม คนในกองทัพเหรอ?
คนที่เป็นหัวหน้ามียศเป็นพันตรี มีรอยแผลเป็นตั้งแต่หว่างคิ้วไปจนถึงหางตา ชวนให้ดูเหี้ยมเกรียมขึ้นมาทันตา
น้ำเสียงห้วนกระด้างอย่างยิ่ง “คุณคือหลินซี ตามพวกเราไปสักเที่ยว!”
หลินซีขมวดคิ้ว เธอเจอทหารมาก็มาก แต่ที่ท่าทีแย่ขนาดนี้เพิ่งเคยเจอเป็นครั้งแรก
ต่อให้เป็นคนอย่างเย่เฉินหรือผู้อาวุโสเย่ ก็ไม่เคยมาวางก้ามอวดเบ่งต่อหน้าเธอเช่นนี้
ทหารของฐานหมายเลขสามสิบสองนี้ไม่เป็นมิตรกับผู้มีพลังพิเศษจริง ๆ ด้วย
ทว่าหลินซีกลับเป็นพวกประเภทอ่อนยอมแข็งไม่ยอม