กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“แบบนั้นได้ยังไงกัน!” เสียงของจ้าวเชี่ยหยุนแหลมสูงขึ้นราวกับคุมไม่อยู่ ก่อนจะรีบปั้นยิ้มประจบประแจง “ถ้าไปทั้งอย่างนี้ หัวหน้าหน่วยของพวกเราต้องตำหนิฉันแน่ว่าต้อนรับไม่ดี อย่างน้อยก็ต้องกินอะไรสักหน่อย ดื่มน้ำสักนิดก่อนสิคะ…”
หลินซีหมุนตัวกลับมา ชำเลืองมองเธอแวบหนึ่งแล้วพูดอย่างหมดความอดทนว่า “เกี่ยวอะไรกับฉัน ฉันจะไปแล้ว!”
จ้าวเชี่ยหยุนโมโหจัด “แก!” เธอยังไม่ทันได้พูดอะไรต่อก็ถูกขัดจังหวะเสียก่อน
“ขอโทษทีนะ เด็กสาว คนโง่นี่พูดจาไม่เป็น หากมีตรงไหนล่วงเกินไปก็อย่าได้ถือสาเลย!”
คนกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามา มีทั้งสูงทั้งเตี้ย ล้วนแต่เป็นคนหัวโล้น มีเด็กสาวปะปนอยู่เพียงคนเดียวเท่านั้น