เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เย่เฉินไม่ได้ไปมัดลั่วชิงโจวเอาไว้จริง ๆ วันนั้นเขาส่งรายงานไปยังฐานกลาง ชี้แจงว่าพี่น้องหลิ่วเซิงถูกกวาดล้างแล้ว หน่วยรบพิเศษจำเป็นต้องอยู่ต่อเพื่อช่วยลั่วชิงโจวจัดการเรื่องราวที่เกี่ยวข้องหรือไม่
เขาไม่ได้รับการตอบกลับมาโดยตลอด จนกระทั่งค่ำวันที่สอง ถึงได้รับคำสั่งให้เขากลับไป
ลั่วชิงโจวมาส่งเขาด้วยตัวเอง “หืม? มีสมองขึ้นมาแล้วนี่ ยังรู้จักไปรายงานฟ้องลับหลัง!”
เย่เฉินรู้สึกละอายใจอยู่บ้าง ลั่วชิงโจวก็ทำเพื่อหวังดีกับเขา เขาไม่ซาบซึ้งน้ำใจแล้วยังส่งรายงานกลับไป แถมยังทิ้งอีกฝ่ายไว้สะสางเรื่องราวที่นี่อีก
แต่หากเขาอยู่ที่นี่ต่อก็กระอักกระอ่วนเกินไป มักมีคนข้ามหน้าลั่วชิงโจวมาถามโน่นถามนี่กับเขา พอเขาจากไปแล้ว งานของลั่วชิงโจวจะได้ดำเนินต่อไปได้ง่ายขึ้น
เขากระแอมเบา ๆ แล้วยิ้มอย่างได้ใจ “พี่ลั่ว คุณเพิ่งรู้เหรอครับ ผมน่ะถนัดรายงานฟ้องที่สุดแล้ว!”