กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลินซีหยิบสมุดเล่มเล็กออกมา เขียนเวลาลงไป แล้วจดสองพันแต้มไว้ด้านหลัง
เย่เฉินถามเธอด้วยความสงสัย “นี่ทำอะไรน่ะ?”
หลินซีมองเขาด้วยสีหน้าซับซ้อนพลางกล่าว “จดบัญชีให้หลินอูอูน่ะสิ นี่คือแต้มของมัน มันจะเก็บเงินเก็บส่วนตัว…”
ในที่สุดเย่เฉินก็เข้าใจแล้วว่า ตอนนั้นทำไมถึงโดนเธอจ้องเขม็งเข้าให้
“ไม่ใช่ผมนะ ผมไม่ได้สอนมันเก็บเงินเก็บส่วนตัวจริง ๆ…”
“ใครมันช่างไร้คุณธรรมนัก สอนเรื่องพรรค์นี้ให้มัน ไม่สอนอะไรดี ๆ ให้มันบ้าง…”
“……”
วันก่อน บนรถบ้านอีกคัน นอกจากเย่เฉินที่กำลังขับรถ อู๋เวย โจวอี้ จ้าวฮุย และหลิวอวิ๋นก็กำลังพาหลินอูอูเล่นไพ่ ด้านข้างวางสมุดไว้เล่มหนึ่ง คอยจดแต้มทีละแต้ม ๆ