ตอนที่ 116 บังอาจมารังแกหลินอูอู

หลังจากพวกเขากินอาหารกลางวันเสร็จ กลับยังไม่เห็นแม้แต่เงาคนแม้แต่คนเดียว ตอนที่หลินซีกำลังเตรียมตัวจะไปนอนพักผ่อนบนเตียงสักหน่อยนั้น จู่ ๆ หัวใจก็พลันกระตุกวูบอย่างแรง

หลินอูอูกำลังกลัวงั้นเหรอ?

เธอคว้าเสื้อบุนวมมาคลุมกาย แล้วพุ่งตัวออกไปข้างนอกด้วยความเร็วเต็มพิกัด โดยไม่สนใจเสียงตะโกนเรียกของจ้าวจื้อหย่งที่อยู่ด้านหลังเลยแม้แต่น้อย

เย่เฉินเองก็เห็นหลินซีพุ่งออกไป จึงรีบวิ่งเข้ามาถาม “พี่ยอด เกิดอะไรขึ้นครับ?”

จ้าวจื้อหย่งมองไปยังทิศทางที่หลินซีจากไปด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “ไม่รู้เหมือนกัน แต่เจตนาสังหารของเธอรุนแรงมาก!”

สีหน้าของเย่เฉินเปลี่ยนไปทันที หลุดปากถามออกไปว่า “หลินอูอูอยู่ที่ไหน?”

จ้าวจื้อหย่งชักสีหน้าลงทันใด เขากระโจนวิ่งขึ้นรถ สะพายปืนเล็กยาวจู่โจม แล้วรีบขับไล่ตามออกไปพร้อมกับเย่เฉินทันที