ตอนที่ 104 พระอรหันต์สิบแปดองค์ที่ขายหน้า

เย่หมิงพอได้ยินว่าวันนี้ลูกชายจะกลับบ้าน ก็ลางานจากหน่วยงานเป็นพิเศษเพื่อกลับมาโดยเฉพาะ

พอเห็นพ่อแท้ ๆ กลับมาแล้ว เย่เฉินก็รีบร้องเรียกอย่างสนิทสนมทันที “พ่อ เร็วเข้า ๆ รีบมากินข้าวฝีมือแม่ผม อร่อยมากเลยนะ ใครกล้าพูดจาไม่ดีใส่พ่อ คอยดูเถอะว่าผมจะไม่ต่อยให้หน้าหงายเลย!”

“พ่อกินมาจากที่สถาบันแล้วล่ะ แต่ก็ยังพอกินต่อได้อีกหน่อยนะ เยว่ฮวา พวกเรามานั่งกินเป็นเพื่อนลูกกันสักหน่อยเถอะ…”

“ฉันกินช้า ตอนนี้ยังไม่หิวเลยค่ะ…”

ถึงอย่างนั้นทั้งพ่อและแม่ของเย่เฉินก็ยังถือข้าวคนละถ้วยเล็ก ๆ มานั่งกินเป็นเพื่อนเย่เฉินอยู่ดี

เย่เฉินที่กินจนอิ่มหนำสำราญใจนอนเอนกายอยู่บนเก้าอี้โยกของคุณปู่ พลางเอ่ยปากพูดขึ้นขณะโยกไปมาว่า “พ่อ พรุ่งนี้ผมอยากจะไปพบศาสตราจารย์ฉินหย่วนซือสักหน่อย พ่อช่วยนัดเขาให้ผมหน่อยสิ!”