ตอนที่ 99 พบตัวการใหญ่แล้ว

หลินซีมองดูเย่เฉินที่ยังคงนอนนิ่งไม่ไหวติงอยู่ในตู้รถ อดไม่ได้ที่จะเลื่อมใสจากใจจริง นี่สิถึงจะเรียกว่าแกล้งทำได้เหมือนจริง

เย่เฉินดูเหมือนไม่ขยับเขยื้อน ทว่าสมองกลับกำลังหมุนเวียนคิดคำนวณอย่างรวดเร็ว

เขาอาศัยการรับรู้ทิศทางที่เปลี่ยนไปขณะอยู่ในรถ จดจำเส้นทางคร่าว ๆ เอาไว้เพื่อความสะดวกในการติดตามเป้าหมาย ซึ่งนี่ก็เป็นทักษะพื้นฐานของพวกเขา

ผ่านไปอีกสามถึงสี่ชั่วโมง รถบรรทุกก็ชะลอความเร็วลง วิ่ง ๆ หยุด ๆ ในที่สุดก็จอดสนิทเสียที

ที่นี่เกรงว่าจะอยู่ห่างจากเมืองเป่ยถึงสามสี่ร้อยกิโลเมตรแล้ว

เย่เฉินเองก็ลุกขึ้นมานั่ง ฤทธิ์ยาของยาสลบหมดไปแล้ว การที่ฟื้นขึ้นมาได้จึงเป็นเรื่องปกติ

“เคร้ง!” เสียงหนึ่งดังขึ้น ประตูรถถูกเปิดออก แสงไฟสลัวส่องเข้ามา คนติดอาวุธครบมือสิบคนกำลังถือปืนเล็งมาที่พวกเขา