กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เธอจัดการล้างกุ้งจนสะอาดไม่กี่ที ดึงเส้นดำกลางหลังออก แล้วจัดใส่จานยกขึ้นโต๊ะ
ชิงเป่ากอดหลอดดูดน้ำแตงโมจ๊วบ ๆ อย่างว่าง่าย
หลินอูอูเกาะขอบโต๊ะสูดดมกลิ่นหอมของหม้อไฟ พลางเอ่ยอย่างดีอกดีใจว่า “อาอู! ในที่สุดก็มีของอร่อยกินเสียที บะหมี่รสชาติแย่นั่นในที่สุดก็กินหมดแล้ว!”
หลินซีเหลือบมองมันแวบหนึ่ง แอบคิดในใจว่า ช่างไร้เดียงสาจริง ๆ บะหมี่นั่นยังเหลืออีกตั้งครึ่งหนึ่งนะ
หลินอูอูรังเกียจว่าปากร่างแมวมันเล็กเกินไป จึงแปลงกลับเป็นร่างเสือ พออ้าปากก็เห็นฟันแหลมคมซี่เล็ก ๆ เรียงเป็นแถว กินเนื้อที่หลินซีคีบใส่ชามให้อย่างเอร็ดอร่อยจนส่งเสียงครางครืด ๆ
หลินซีกินไปพลางถามมันไปพลางว่า “วันนี้นายทำอะไรในมิติบ้างล่ะ?”