กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลินซีเอนกายพิงโซฟา ยกถ้วยชาใบเล็กขึ้นจิบคำหนึ่ง
“ก็บอกไปแล้วนี่คะว่านั่นเป็นหลักประกันสุดท้ายสำหรับการมีชีวิตรอด ในทางกลับกัน ถ้าข้างนอกยังพอเอาชีวิตรอดได้ ก็อย่าเพิ่งไปเลยค่ะ!”
อู๋ลิ่งซูรีบวางถ้วยในมือลง คิ้วขมวดมุ่น “สถานการณ์จะเลวร้ายถึงขั้นนั้นเลยเหรอ?”
“หรือจะพูดอีกอย่างก็คือ สถานการณ์ตอนนี้เมื่อเทียบกับอนาคต ถือว่าดีที่สุดแล้วล่ะครับ” จ้าวจื้อหย่งไม่เคยรู้สึกวางใจได้เลย พอการไลฟ์สดเมื่อช่วงเช้าออกมา เขาก็รู้สึกว่ามันเป็นไปตามคาดจริง ๆ
อู๋ลิ่งซูรีบถาม “ตอนนี้เนี่ยนะ? ตอนนี้มันดีตรงไหน อะไรก็หาซื้อยากไปหมด โรงงานก็หยุดงานหยุดผลิตกันทั่ว ไม่รู้ว่าจะยืดเยื้อไปถึงเมื่อไหร่ด้วยซ้ำ!”