ตอนที่ 47 ล้างแค้นชำระความเกลียดชัง

หลินซีทอดถอนใจ ช่างเป็นคนที่รู้จักยืดหยุ่นปรับตัวเก่งจริง ๆ ชาติก่อนอีกฝ่ายก็เคยพลาดท่าให้เธอไม่น้อย แต่หลินเยวียนก็ยังแถจนทำให้เธอยอมปล่อยรอดชีวิตไปได้ เดิมทีคิดว่าเป็นเพียงโรคเรื้อนรังเล็กน้อย ใครจะรู้ว่ากลับกลายเป็นภัยร้ายแรงถึงชีวิต

“หวังดีกับฉันเหรอ นอนอยู่บนเตียงเดียวกับหานจื่ออี้แล้วคิดว่าจะหวังดีกับฉันยังไงล่ะ”

หลินเยวียนตระหนกตกใจอย่างยิ่ง ผู้หญิงบ้าคนนี้รู้เรื่องนี้ได้ยังไง

“พี่คะ พี่เข้าใจผิดแล้ว ฉันกับพี่จื่ออี้เราบริสุทธิ์ใจต่อกันนะ พี่อย่าไปฟังพวกคนนอกพูดจาไร้สาระสิ พวกเราถึงจะเป็นคนครอบครัวเดียวกันนะ เลือดข้นกว่าน้ำ ฉันอยู่ข้างพี่เสมอนะ!”

หลินซีฟังแล้วรู้สึกสะอิดสะเอียน หักข้อมือของเธอเสียงดังกร๊อบในทันที

หลินเยวียนกรีดร้องโหยหวนไม่หยุด เจ็บปวดจนลงไปนอนกลิ้งเกลือกอยู่กับพื้น