กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เกือบจะบ่ายสองแล้ว คนทั้งกลุ่มถึงได้ไปกินข้าว
เป็นร้านอาหารสูตรเฉพาะแห่งหนึ่งที่มีชื่อเสียงอยู่บ้าง ปกติต้องจองล่วงหน้าหนึ่งสัปดาห์ แต่เขามีความสนิทสนมกับพ่อครัว จึงไม่จำเป็นต้องจองล่วงหน้าแต่อย่างใด
เมื่อเดินเข้าไปในโถงใหญ่ของร้านอาหารก็เห็นเด็กสาวคนหนึ่ง สีหน้าดูผ่อนคลายสบายอารมณ์ ทว่าในมือกลับถือท่อเหล็กท่อนหนึ่ง โยนขึ้นโยนลงเล่นไปมา ดูอวดดีแฝงด้วยไอสังหาร
“เถ้าแก่คะ สั่งสิบโต๊ะไม่ได้จริง ๆ หรือ ฉันบอกแล้วไงว่าเพิ่มเงินให้! เท่าตัวไม่ได้ก็สองเท่า! สองเท่าไม่ได้ก็สามเท่า!”
เถ้าแก่แทบจะร้องไห้อยู่แล้ว ยัยหนูตัวร้ายมาจากไหนกัน เอาท่อเหล็กในร้านของเขาไป ออกแรงทีเดียวก็บิดจนงอ อีกทีหนึ่งก็ดัดให้ตรงได้ แถมยังจะบังคับซื้อบังคับขายอีก!