ตอนที่ 39 สงครามที่ไม่ใช่สงคราม

พอกินข้าวเสร็จตอนที่เย่เฉินช่วยแม่ของเย่เก็บชาม แม่ของเย่ก็ถามเขาว่า “ทำไมลูกไม่ชวนชิงโจวมากินข้าวด้วยกันล่ะ?”

เย่เฉินชี้ไปทางคุณปู่ แล้วกระซิบเสียงเบา “เขาไม่กล้ามาหรอกครับ...”

พอกินข้าวเสร็จ เย่เฉินก็เดินเล่นเป็นเพื่อนคุณปู่จนเสร็จ จากนั้นก็นั่งเล่นหมากล้อมพลางคุยกัน

“คุณปู่ครับ คราวนี้ทำไมถึงเรียกพวกเรากลับมาด่วนขนาดนี้ เรื่องในมือก็ไม่ให้แตะเลยสักอย่าง?” เย่เฉินรู้สึกว่ามีอะไรแปลกไปทุกจุดตั้งแต่กลับมาแล้ว

“มีแต่แกหรือไงที่เก่งกาจ ไม่ใช้แกแล้วไปใช้คนอื่นไม่ได้รึไง?” เย่หยุนเทียนตอบส่ง ๆ

“อย่ามาหลอกผมเลยครับ ทีมที่สับเปลี่ยนเวรกับพวกเราก็ถูกถอนกำลังกลับมาหมดแล้ว ผมเห็นพวกเขาอยู่บนถนน” ก่อนที่เย่เฉินจะเจอพวกเขา เขาก็คิดว่าทีมอื่นกำลังสับเปลี่ยนเวรอยู่เหมือนกัน