กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
วันนั้นเป็นวันเกิดครบรอบสิบขวบของเธอ
เธอได้รับของขวัญวันเกิด แถมแม่ยังลูบหัวเธอด้วย
“หลินซี ลูกโตแล้วนะ ลูกต้องเรียนรู้ที่จะรักตัวเอง ไม่มีใครรักลูกโดยไม่มีสาเหตุหรอก แม้กระทั่งพ่อแม่ของลูกเอง สิ่งที่พ่อแม่มอบให้ ลูกต้องกุมเอาไว้ในมือให้แน่น อย่าไปไว้ใจใครทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นปู่หรือตาก็ตาม ห้ามร้องไห้ น้ำตามันมีแต่จะพิสูจน์ความอ่อนแอและไร้ความสามารถของลูก มันไม่มีประโยชน์อะไรทั้งนั้น!”
หลินซีในวัยเยาว์กำสิ่งของในมือแน่น แล้วพยักหน้าอย่างตื่นเต้นกังวล
“คุณเป็นบ้าไปแล้วหรือ เธอเพิ่งจะสิบขวบ คุณมาพูดเรื่องพวกนี้กับเธอทำไม! ถ้าคุณไม่มีความสุขก็ไปหาความสำราญเองสิ อย่ามาพาลลงกับเด็ก!”