ตอนที่ 2 อาหารเลิศรสกับแขกไม่พึงประสงค์

หลินซีวิ่งพรวดไปที่ห้องอาหาร เห็นซาลาเปาไส้ปูไข่หนึ่งเข่ง ก็คว้ามายัดเข้าปาก ท้องฟ้าเอ๊ย อร่อยมาก

ป้าเฉินรีบตักโจ๊กอาหารทะเลหนึ่งชามมายื่นให้หลินซี แค่ชั่วพริบตาเดียว ซาลาเปาเสี่ยวหลงเปาหนึ่งเข่งก็หายไปแล้ว

หลินซีรับโจ๊กอาหารทะเลมาพร้อมชี้ไปที่ซาลาเปาเสี่ยวหลงเปา ป้าเฉินก็รีบไปหยิบมาให้อีก “อันนี้ร้อนนะ กินช้า ๆ หน่อย…”

โจ๊กอาหารทะเลหลินซีกินซวบ ๆ ไม่กี่คำก็หมด แล้วยื่นชามเปล่าคืนให้ป้าเฉิน…

ทำแบบนี้หลายรอบเข้าป้าเฉินก็ตกใจ คุณหนูใหญ่คนนี้หิวจนเป็นอะไรไปแล้วเนี่ย

ในใจหลินซีคิดว่าตัวเองยังกินได้อีก แต่ร่างกายที่ไม่เอาไหนนี้ก็เริ่มจะแน่นท้องไปหน่อยแล้ว