ตอนที่ 27 เถ้าแก่ใหญ่จากฮ่องกง

ตอนที่ 27 เถ้าแก่ใหญ่จากฮ่องกง

ตอนที่ซ่งเหวยหยางจากบ้านไป ท้องทุ่งนากำลังเปลี่ยนสีจากเขียวเป็นเหลือง แต่พอเขากลับมา รวงข้าวก็เปลี่ยนเป็นสีทองอร่ามเต็มผืนแผ่นดินแล้ว

ชาวนาสวมหมวกฟางและเสื้อผ้าเนื้อหยาบง่วนอยู่กับงานกลางแดดจ้า เสียงรวงข้าวฟาดกับถังนวดข้าวดังระงมไปทั่ว

รถหรูราคานับแสนหยวนแล่นฉิวไปตามถนนลูกรังของอำเภอที่ขรุขระเป็นหลุมเป็นบ่อ ไกลออกไปมองเห็นหมู่บ้านกระจายอยู่ประปราย

บนผนังบ้านและกำแพงดินของชาวบ้านมีข้อความเขียนด้วยสีทาบ้านอย่างบิดๆ เบี้ยวๆ ส่วนใหญ่เป็นโฆษณาประเภท "หมูกินอาหารสัตว์ตราหวัง อ้วนพุ่ง น้ำหนักเพิ่มสองชั่ง" ซึ่งดูเรียบง่าย ตรงไปตรงมา และออกจะเกินจริงไปบ้าง นอกจากนี้ยังมีคำขวัญของรัฐบาลท้องถิ่น เช่น "เผาป่าเผาเขา ต้องนอนคุกยาวจนแก่"

แต่ที่เฉียบขาดที่สุดเห็นจะเป็น "ใครมีลูกเกินหนึ่งคน โดนทำหมันทั้งหมู่บ้าน" ทำเอาซ่งเหวยหยางเสียววาบไปถึงเป้ากางเกง

"ขับรถนี่ก็ไม่เห็นยากเลยนะ" เจิ้งเสวียหงพูดพลางจับพวงมาลัย