เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 94 มังกรปรากฏกลางผืนพิภพ
เมื่อชายคนนั้นได้ยินซูเฉินเอ่ยชื่อเครื่องหอมสลายวิญญาณเก้าขุมนรก สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที ใบหน้าที่เดิมทีก็ไม่ได้หล่อเหลาอยู่แล้วบิดเบี้ยวจนน่ากลัว ก่อนจะกล่าวอย่างเหี้ยมเกรียมว่า
“เดิมทีฉันไม่คิดจะฆ่าแกหรอก แต่ในเมื่อแกรู้จักชื่อเครื่องหอมสลายวิญญาณเก้าขุมนรก ก็อย่าหวังว่าจะมีชีวิตรอดไปได้เลย ให้ฉันส่งแกไปประตูผีเองก็แล้วกัน!”
พูดจบ เขาก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนซัดฝ่ามือตรงเข้าใส่หน้าอกของซูเฉิน ไอสีดำหมุนวนอยู่กลางฝ่ามือ ขนาดของมันขยายใหญ่กว่าฝ่ามือของคนธรรมดาถึงสองเท่า ทั้งที่ฝ่ามือนั้นยังไม่ทันสัมผัสหน้าอก ซูเฉินก็รู้สึกหนาวเย็นไปทั่วร่าง ราวกับตกลงไปในถ้ำน้ำแข็ง
หากพูดถึงเรื่องการต่อสู้ ซูเฉินไม่เคยกลัวใครมาก่อน แม้จะรู้ดีว่าชายตรงหน้ามีพลังแข็งแกร่ง แต่เขาก็ยังโคจรปราณแท้ไปรวมไว้ที่กำปั้น ตะโกนเสียงดังพร้อมกับชกหมัดออกไปปะทะฝ่ามือของอีกฝ่ายโดยตรง
“ปุบ!”
เสียงประหลาดดังขึ้น ซูเฉินรู้สึกว่าหมัดของตัวเองกระแทกเข้ากับฝ่ามือของอีกฝ่ายที่อ่อนยวบจนไม่สามารถส่งแรงเข้าไปได้เลย ซ้ำยังมีกระแสความเย็นเยียบแทรกซึมออกมาจากกลางฝ่ามือนั้น เลื้อยเข้าสู่เส้นลมปราณโส่วเซ่าหยางของเขาราวกับงูตัวหนึ่ง