เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 84 โดนอัดก็ฝึกวรยุทธ์ได้ด้วยเหรอ
คนที่มีจิตใจแข็งแกร่งต่างหาก ถึงจะเรียกได้ว่าเป็นผู้แข็งแกร่งอย่างแท้จริง
จ้าวเฟยเสียที่ปกติกล้าหาญไม่เกรงกลัวใคร อีกทั้งยังมีฝีมือด้านวรยุทธ์สูงส่ง กลับถูกกัวเซียนปรายตามองอย่างเรียบเฉย ก่อนจะใช้คำพูดเพียงไม่กี่ประโยคตอกกลับจนเธอพูดอะไรไม่ออก
เมื่อเห็นซูเฉินยืนหัวเราะหึๆ อยู่ข้างๆ ด้วยท่าทางสะใจบนความทุกข์ของคนอื่น เธอก็โมโหขึ้นมาทันที ตวัดขาเตะเข้าที่เอวของซูเฉินเต็มแรง พร้อมกัดฟันพูดว่า
"เจ้าบ้า! หัวเราะอะไรคะ เดี๋ยวแม่ก็เตะให้ตายด้วยขาข้างเดียวเลยค่ะ!"
ลูกเตะครั้งนี้แฝงไปด้วยความโกรธ แรงเตะจึงไม่น้อยเลยทีเดียว อีกทั้งยังเกิดขึ้นโดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า ซูเฉินกำลังนึกขบขันที่เสี่ยวเซียนเอ๋อร์ของเขาแผลงฤทธิ์ จึงหลบไม่ทันและถูกเตะเข้าที่เอวเต็มๆ
เพียงแต่ลูกเตะที่ดูรุนแรงเช่นนี้ เมื่อกระทบเข้ากับเอวของซูเฉินแล้ว เขากลับแทบไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย นอกจากรู้สึกเมื่อยเล็กน้อย ก็ไม่ได้เจ็บปวดอย่างที่จินตนาการเอาไว้
เขาอดชะงักด้วยความประหลาดใจไม่ได้
'นี่มันเกิดอะไรขึ้น? หรือว่ายัยเด็กคนนี้จะเกิดใจดีขึ้นมา เวลาเตะคนเลยแค่แกล้งทำเป็นเอาจริงเท่านั้น?'
ซูเฉินไม่มีปฏิกิริยาอะไร แต่จ้าวเฟยเสียที่อยู่อีกด้านกลับเจ็บจนต้องสูดปาก