เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 64 ลานจอดรถใต้ดิน
จากนั้นเฒ่าหวังก็เริ่มวิ่งเข้าห้องน้ำเป็นว่าเล่น เฉลี่ยแล้วต้องเข้าห้องน้ำชั่วโมงละสองถึงสามครั้ง สิ่งสกปรกที่ขับถ่ายออกมาส่งกลิ่นเหม็นคลุ้งจนแทบทะลุฟ้า เฒ่าหวังมีชีวิตมากว่าห้าสิบปี แม้ปกติจะคุ้นชินกับของเสียเหล่านี้อยู่แล้ว แต่ก็ไม่เคยได้กลิ่นอะไรที่เหม็นรุนแรงขนาดนี้มาก่อน
ในที่สุด เมื่ออาการท้องเสียและเหงื่อที่ไหลออกมาหยุดลง เฒ่าหวังก็รู้สึกว่าร่างกายเบาสบายขึ้นมาก จิตใจปลอดโปร่งสดชื่น พอสายลมเย็นพัดผ่านก็รู้สึกสุขกายสบายใจจนแทบจะลอยขึ้นสวรรค์
เฒ่าหวังรู้สึกราวกับว่าตลอดหลายสิบปีที่ผ่านมา ร่างกายของตัวเองถูกพอกเอาไว้ด้วยโคลนสกปรกหนักกว่าสิบกิโลกรัม และในที่สุดวันนี้ก็สามารถชำระล้างมันออกไปได้จนหมดจด
ความรู้สึกเช่นนี้ช่างมหัศจรรย์เหลือเกิน ถึงขั้นทำให้เฒ่าหวังผู้สุขุมเยือกเย็นมาโดยตลอดดีอกดีใจจนแทบแยกทิศเหนือทิศใต้ไม่ออก อาการเจ็บป่วยเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เคยรบกวนร่างกายของเขา จู่ ๆ ก็หายไปหรือไม่ก็บรรเทาลงอย่างเห็นได้ชัด ภายในใจของเฒ่าหวังพร่ำบอกตัวเองอยู่ตลอดเวลา
‘โอสถเซียน! นี่มันโอสถเซียนชัด ๆ!’
เพียงกินโอสถวิญญาณพยัคฆ์ไปเม็ดเดียวก็ยังได้ผลถึงขนาดนี้ แล้วถ้ากินโอสถวิญญาณพยัคฆ์ครบทั้งสิบสองเม็ด ผลลัพธ์จะน่าอัศจรรย์ถึงระดับไหนกัน?
เฒ่าหวังคาดว่าตัวเองคงได้ย้อนวัยกลับไปเป็นหนุ่มอีกครั้งแน่ ๆ