0036

⬢⬢⬢

ตอนที่ 36 คุณคงจะไพ่ติดมืออยู่สินะ?

เป็นไปตามคาด โหยวเฉินเดาได้แล้วว่านักเวทมนตร์ไร้เสียงแท้เองก็มีเรื่องอยากให้เขาช่วยเหลือ ไม่อย่างนั้นเธอจะมีนิสัยเงียบขรึมเช่นนี้ แล้วยังยอมอธิบายเรื่องราวมากมายให้เขาฟังทำไมกัน?

“อืม” โหยวเฉินเหลือบมองเวลาบนโทรศัพท์มือถือ ยังพอมีเวลาเหลือเฟือ

อีกอย่าง การได้ดวลกับนักเวทมนตร์ไร้เสียงแท้ย่อมสำคัญกว่าอย่างแน่นอน

“เอาเลยสิ! เธอเลือกที่ที่จะดวลมาเลย”

โหยวเฉินพลันเกิดคำถามขึ้นมาอีกข้อ

ในเมื่อคนพวกนี้มองไม่เห็นนักเวทมนตร์ไร้เสียงแท้ เห็นแค่เขาคนเดียว ถ้าดวลกันตรงนี้จะไม่ดูแปลกพิลึกหรอกหรือ?

ราวกับว่ามีคนกำลังเล่นยูกิโออยู่คนเดียว

ทำตัวเหมือนคนละเมอเพ้อพกไปแล้ว