เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
กวนอูลูบเครางามยาวสลวย ดวงตาหงส์หรี่ลงเล็กน้อย:
“ข้าเข้าใจแล้ว เมื่อถึงซวนจ่าว ข้าจะคอยจับตาดูพวกบุตรหลานตระกูลขุนนางเหล่านั้น หากผู้ใดกล้าดูหมิ่นกองทัพเป๊งจิ๋วของข้า จนทำให้งานใหญ่ในการปราบตั๋งโต๊ะต้องล่าช้า ดาบจันทร์เสี้ยวครามของข้าคงไม่ไว้หน้าผู้ใด”
เขาไม่สบอารมณ์กับพวกตระกูลขุนนางที่วางท่าสูงส่งเหล่านี้มานานแล้ว
เตียวหุยยิ่งถูมือไปมาด้วยความคึกคัก: “ข้าอยากจะประมือกับพวกที่เรียกตัวเองว่ายอดขุนพลเลื่องชื่อแห่งใต้หล้ามานานแล้ว! อยากรู้นักว่าฝีปากของพวกมันจะเก่งกาจกว่าฝีมือจริงหรือไม่!”
ฮองตง เตียวเลี้ยว และหันฮ่าวก็เช่นเดียวกัน
เมื่อแบ่งกำลังพลเรียบร้อย การจัดเตรียมเสบียงและงานหลังบ้านก็ถูกกำหนดตามมาทันที
จ่าวจือและกั๋วเยวียนรับหน้าที่ดูแลการจัดสรรเสบียงของเป๊งจิ๋ว โดยลำเลียงส่งไปยังแนวหน้าอย่างไม่ขาดสาย
เยิ่นจวิ้นนำทหารทำนาเข้าบุกเบิกที่ดินรกร้างในเมืองเหอเน่ยโดยตรง เพื่อจัดหาเสบียงในพื้นที่ ช่วยลดภาระการขนส่งจากแนวหลัง
ผู้ที่อยู่ในที่ประชุม แม้จะรู้สึกว่าไม่เหมาะสมนัก แต่ก็ถูกหลี่ฉางเกลี้ยกล่อมจนยอมจำนน