กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หลี่ฉางเห็นกาเซี่ยงกำลังกินแตงอยู่ ก็พลันเกิดความคิดหนึ่งขึ้นมา:
“ท่านกาเซี่ยง ข้ามีวิธีที่ไม่ทำลายมรรคาสวรรค์และไม่ทำร้ายผู้คน ซึ่งสามารถแก้ไขข้อพิพาทเหล่านี้ได้”
“โอ้?” กาเซี่ยงกินแตงไปได้ครึ่งหนึ่ง พอหันหน้าไป ก็เห็นสีหน้ากวนประสาทของหลี่ฉาง
ถึงขั้นนี้แล้ว หมิงเต้ากำลังคิดอะไรอยู่ ต่อให้เขาใช้สมองของเตียวหุยก็ยังเดาออก!
“ไม่ทำลายมรรคาสวรรค์และไม่ทำร้ายผู้คน เห็นทีคงจะต้องทำร้ายข้ากาเซี่ยงสินะ!”
“จะกล่าวเช่นนั้นไม่ได้!” หลี่ฉางส่ายหน้า “วิธีนี้สามารถช่วยท่านกาเซี่ยงให้มีชื่อเสียงเลื่องลือไปทั่วสำนักขงจื๊อในใต้หล้า!
ท่านเพียงแค่ต้องยืนอยู่ท่ามกลางทุกคน แล้วตะโกนออกมาประโยคหนึ่งว่า:
พวกท่านจงเลือกเอาแต่แก่นสารและทิ้งกากเดนไปเสียเถิด!”
“ซี้ด……” กาเซี่ยงสูดลมหายใจเข้าลึก!
หากเอาตัวเองเข้าไปแทนที่ ช่างเป็นชื่อเสียงที่เลื่องลือจริงๆ!