เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ในชั่วขณะนั้น อ้วนเสี้ยวราวกับว่าทั้งร่างกำลังเปล่งประกาย! ประหนึ่งกลายเป็นเทพอ้วนเสี้ยว!
เขาเดินก้าวย่างออกมาจากแถวของขุนนางทั้งหลาย ที่เอวคาดกระบี่ล้ำค่า ยังคงรักษาท่วงท่าของตระกูลขุนนางชั้นสูงผู้สืบทอดอำนาจมาสี่รุ่นสามตำแหน่งไว้ได้!
เขาเชิดหน้ายืนอยู่ใจกลางท้องพระโรง เผชิญหน้ากับอำนาจอันเกริกไกรของตั๋งโต๊ะโดยตรง กลับไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย ก่อนจะตวาดเสียงกร้าว!
“ยามนี้ ราชสำนักเพิ่งจะสงบ จึงเรียกพวกเจ้าเข้าเมืองหลวง เพื่อหวังให้ช่วยพยุงบุตรสวรรค์และสร้างความมั่นคงแก่ราษฎร!
แต่เจ้ากลับ……”
สายตาของอ้วนเสี้ยวจ้องเขม็งไปที่ตั๋งโต๊ะโกรธจัดจนต้องกดมือลงบนกระบี่ที่เอว!
ทว่ากลับได้ยินอ้วนเสี้ยวโต้กลับต่อว่า: “แต่เจ้ากลับคิดการมิชอบหลายครั้งหลายครา บังอาจคิดถอดถอนรัชทายาทสายตรงเพื่อตั้งสายรอง! เช่นนี้มิใช่คิดการกบฏหรอกหรือ!!!”