กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
กวานอวี่พลิกตัวลงจากหลังม้า เดินมาเบื้องหน้าเจ้าอวิ๋น ป้องมือเอ่ยว่า “จูล่ง สบายดีหรือไม่”
เจ้าอวิ๋นเห็นกวานอวี่ก็ชะงักไปเช่นกัน รีบคารวะตอบ “พี่สอง”
“นี่เป็นเรื่องเข้าใจผิด” กวานอวี่ชี้ไปที่โจวจางซึ่งยังคงคึกคักมีชีวา พลองิ้มเอ่ยว่า
“นี่คือโจวจาง เมื่อวานเพิ่งพาสหายทั้งหลายมาสวามิภักดิ์ต่อข้า เขาไม่อ่อนน้อมถ่อมตน ล้วงเกินจูล่งเข้า หวังว่าจูล่งจะให้อภัย”
เจ้าอวิ๋นจึงค่อยกระจ่างแจ้ง ที่แท้ก็เป็นคนกันเอง
หลังจากอธิบายให้กันและกันกระจ่างแล้ว ผู้ที่บาดเจ็บสาหัสผู้นั้นก็เจ็บตัวฟรีเสียแล้ว ใครใช้ให้เขาแย่งม้าเล่า
เจ้าอวิ๋นกล่าวด้วยความขวยเขินเล็กน้อย “ที่แท้ก็เป็นคนของพี่กวนอู เป็นข้าที่ลงมือหนักไปเสียหน่อย”
“ไม่โทษเจ้า” กวานอวี่ส่ายหน้า “เป็นพวกเขารนหาที่ตายเอง”
พูดจบ เขาก็หันไปมองโจวจาง เอ่ยเสียงหนักแน่น “โจวจาง ยังไม่รีบขออภัยท่านนายพลจูล่งอีก!”
โจวจางชะงักไป