กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
บรรดาบุตรหลานตระกูลขุนนางที่เหลืออยู่ ต่างมองหน้ากันไปมา
ซี้ด...
ชักจะหวั่นไหวเสียแล้ว!
ทว่าสองเขตนี้ปลอดภัยจริงหรือ? จะมีอันตรายหรือไม่? จะทำให้พวกเขาต้องซ้ำรอยเดิมอีกหรือเปล่า?
ยามนั้นหวังซวงนำทหารหลายร้อยนายยืนอยู่ไม่ไกล สายตาเย็นชาจับจ้องมองพวกเขา
เหล่าบุตรหลานตระกูลขุนนางกลืนน้ำลายอึกใหญ่ เอาเถิด พวกเขาไม่ต้องตัดสินใจอะไรแล้ว
หากไม่ตอบตกลง เกรงว่าคงไม่อาจเดินออกไปจากที่นี่ได้กระมัง?
ไม่มีทางเลือกอื่น จำต้องจำใจตอบตกลงไป
“ขอบคุณท่านเจ้าเมืองที่คิดแทนพวกเรา!”
“ข้า... ข้ายินดีเข้าร่วมกองทัพ”