เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ท่านซันอวี๋! ไม่ดีแล้ว! ทางเหนือมีกองทัพใหญ่กองหนึ่งมาถึง! ชูธงศึกอักษร ‘เล่า’!”
“อะไรนะ?!”
อวี๋ฟูหลัวลุกขึ้นยืนพรวด “เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด! เล่าปี่จะมาถึงเร็วถึงเพียงนี้ได้อย่างไร?!”
“เป็นเรื่องจริงขอรับ! กองทัพเล่าปี่มาถึงห่างออกไปสิบลี้แล้ว! ใกล้จะเข้าเมืองแล้ว!”
ใบหน้าของอวี๋ฟูหลัวซีดเผือด เขาไม่คิดเลยว่าตนเองจะเป็นคู่ต่อสู้ของกองทัพเล่าปี่!
พวกซงหนูในตอนนี้แม้แต่ชาวเซียนเปยยังเอาชนะไม่ได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเล่าปี่!
“พวกเขาจะมาเร็วถึงเพียงนี้ได้อย่างไร? คงไม่ใช่ว่าในขณะที่เราออกเดินทาง เขาก็ออกเดินทางพร้อมกันหรอกนะ?”
เขาคิดจะถอยแล้ว แต่พอคิดถึงเงินทอง ธัญพืช และสตรีที่แย่งชิงมาได้ ก็ตัดใจไม่ลง!
จึงออกคำสั่งว่า “ให้คนส่วนหนึ่งอยู่รั้งท้าย กองทัพหลักนำเงินทองธัญพืชหนีไป!”
ในเวลาเดียวกัน นอกเมืองหูกวน