เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“แต่ครั้งหนึ่งข้าเคยเชื่อเช่นกันว่า หากทุกคนปฏิบัติตามวิถีแห่งปราชญ์ ใต้หล้าก็จะสงบสุข”
“จนกระทั่งได้เห็นด้วยตาตนเองว่ากบฏโพกผ้าเหลืองก่อตัวขึ้น ชาวบ้านต้องพลัดพรากไร้ที่อยู่อาศัย ถึงขั้นต้องแลกบุตรกินกัน
ได้เห็นตระกูลขุนนางที่อ่านตำราปราชญ์เหล่านั้น ปิดประตูเสพสุขด้วยสุราและเนื้อสัตว์ ปล่อยให้ชาวบ้านนอกประตูอดตายและหนาวตาย
ได้เห็นเหล่าขุนนางในราชสำนักที่ปากพร่ำสอนเรื่องคุณธรรมความดี กลับฉ้อราษฎร์บังหลวง ขูดรีดภาษีจนบีบให้ชาวบ้านต้องลุกขึ้นก่อกบฏ”
หลี่ฉางหันกายกลับไปมองกาเซี่ยงและเฉิงลี่
“ท่านอาจารย์กาเซี่ยง ท่านอาจารย์เทียหยก ตำราปราชญ์สอนให้เราเป็นคนดี แต่มันช่วยชาวบ้านในยุคแห่งความโกลาหลไม่ได้ ในโลกที่กินคนเช่นนี้ มีเพียงดาบในมือเท่านั้นที่เป็นสิ่งที่มีประโยชน์ที่สุด”