กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ซูลี่และหมีเจียหันขวับไปมองพร้อมกัน
“มีเรื่องอันใด?”
“มีขุนพลฮั่นผู้หนึ่ง! นำทหารม้าหลายร้อยนายบุกสังหารอย่างบ้าคลั่งที่ด้านหลังของพวกเรา! บุกเข้าบุกออกหลายรอบ! ทำลายเผ่าเล็กๆ ไปแปดเผ่าแล้วขอรับ!”
ทหารคนสนิทร้องตะโกนทั้งน้ำตา:
“คนที่หนีออกมาต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า เป็นเพราะเผ่าฝั่งนั้นสมคบคิดกับกองทัพฮั่น! บัดนี้เผ่าต่างๆ ที่ด้านหลังกำลังสู้รบกันเองแล้ว! ครอบครัวและฝูงวัวแกะของพวกเราใกล้จะถูกแย่งชิงไปจนหมดสิ้น!
อีกทั้งสตรี เด็ก และฝูงวัวแกะจำนวนมากยังถูกเผ่าอื่นฉุดคร่าไป!”
“ว่าอย่างไรนะ?!”
ใบหน้าของทั้งสองซีดเผือด
ยามยกทัพลงใต้ ครอบครัวและฝูงวัวแกะทั้งหมดล้วนทิ้งไว้ที่เผ่าด้านหลัง หากด้านหลังสูญสิ้น ต่อให้เอาชนะเล่าปี่ได้ก็ถือว่าขาดทุนย่อยยับ!