เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หลี่ฉางเก็บรอยยิ้มกลับไป:
“แม้เช่อฉวี่จะรู้จักการตั้งค่ายขวางทางเดินทัพ แต่เขากลับมีจุดอ่อนร้ายแรงอยู่ประการหนึ่ง ทหารใต้บังคับบัญชาส่วนใหญ่ของเขาเป็นชาวเชียง ขาดระเบียบวินัย อีกทั้งยังเป็นพวกเดียวกับทหารม้าเชียงที่เราเพิ่งรับสมัครเข้ามาใหม่
ม่อจี๋ เจ้าจงนำทหารม้าเชียงสามร้อยนาย ถอดชุดเกราะทหารฮั่นออก เปลี่ยนเป็นชุดชนเผ่า ถือป้ายคำสั่งที่ยึดมาได้ หากจำเป็นต้องใช้ ให้บอกว่าเป็นกองหนุนที่เป่ยคงป๋ออวี้ส่งมา
จำไว้ว่าต้องพูดภาษาเชียงตลอดเวลา”
ม่อจี๋ตบหน้าอกรับคำ: “กุนซือวางใจได้! สำเนียงการพูดของพวกเราชาวเชียง คนฮั่นไม่มีทางเลียนแบบได้!”
“จูล่ง เจ้าจงนำทหารม้าฝีมือฉกาจหนึ่งพันนาย ตามหลังม่อจี๋ไปห่างๆ หนึ่งร้อยก้าวแล้วซุ่มรอไว้ ทันทีที่ประตูค่ายเปิดออก ให้รีบบุกเข้าไป มุ่งตรงไปยังกระโจมทัพกลาง”