ตอนที่ 46 แวดวงชั้นสูงในลกเอี๋ยง โจโฉใจสั่นไหว

สายตาของทุกคนต่างจับจ้องมาที่เล่าปี่อย่างพร้อมเพรียง มีทั้งความอยากรู้อยากเห็น ความดูแคลน การจับผิด แม้กระทั่งความเกลียดชัง

อ้วนเสี้ยวเดินเข้ามาต้อนรับ ใบหน้าดูน่าเกรงขามและกิริยาท่าทางสง่างามสมคำร่ำลือ:

“ท่านพี่เหี้ยนเต็ก ข้าได้ยินชื่อเสียงท่านมานาน! วันนี้สามารถเชิญท่านพี่เหี้ยนเต็กมาได้ นับเป็นเกียรติแก่เรือนข้าอย่างยิ่ง!”

“ท่านพี่ปุนโชเกรงใจเกินไปแล้ว” เล่าปี่ประสานมือคารวะตอบ

อ้วนเสี้ยวผายมือเชิญเล่าปี่เข้าประจำที่ สายตากวาดผ่านกวนอูและจูล่ง รู้สึกตื่นตะลึงอยู่ชั่วครู่ แต่ก็เพียงพยักหน้าเล็กน้อย ไม่ได้กล่าวสิ่งใดเพิ่มเติม

ทันทีที่นั่งลง อ้วนสุดซึ่งนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามก็ยกจอกสุราขึ้น กล่าวด้วยรอยยิ้มที่ดูไม่ออกว่าจริงหรือเท็จ:

“ท่านผู้นี้คือตู๋ถิงโหวผู้ปราบโจรโพกผ้าเหลืองและทำลายล้างเตียวเก๊กใช่หรือไม่? สมกับเป็นศิษย์เอกของท่านอาจารย์โลติดจริงๆ!