ตอนที่ 13 จูล่งแห่งฉางซาน

ภายในเขตมณฑลฉางซาน บนผืนป่าเขายังคงหลงเหลือร่องรอยการต่อสู้ประปราย สายลมฤดูใบไม้ร่วงพัดพาหญ้าแห้งเหี่ยว บนใบหญ้ายังเปรอะเปื้อนหยดโลหิตสีแดงสดอยู่ไม่กี่หยด

ณ ใต้เนินดินแห่งหนึ่ง

จ้าวหยุนถือทวนยืนตระหง่าน ปลายทวนเงินสว่างยังคงเปรอะเปื้อนหยดโลหิตที่ยังไม่แห้งสนิท ชุดรบสีขาวสะอาดตาถูกสายลมพัดปลิวไสว

ช่างเป็นแม่ทัพหนุ่มที่องอาจยิ่งนัก

เซี่ยโหวหลานที่อยู่ข้างกายเขากำลังปัดฝุ่นบนร่าง พลางมองไปทางทิศของมณฑลอิวจิ๋วด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล

“กองทัพหลวงของราชสำนักล่าช้าไม่มาเสียที เจ้าเมืองฉางซานก็มัวแต่ห่วงเมืองของตน ไม่สนใจความเป็นตายของชาวบ้านฉางซานเลยแม้แต่น้อย พวกโจรโพกผ้าเหลืองนี่นับวันยิ่งปราบยิ่งเพิ่มจำนวน คนไม่กี่สิบคนของพวกเรา สุดท้ายคงต้านทานได้อีกไม่นานหรอก”