เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เล่าเอี๋ยนไหนเลยจะรู้ว่า ในเวลานี้กวนอูที่กำลังฝึกทหารใหม่ในสนามฝึก เมื่อได้ยินว่าจะต้องไปร่วมดื่มสุราที่จวนเจ้าเมือง ก็กล่าวด้วยใบหน้าเย็นชาว่า “ข้าพเจ้ารู้เพียงการฝึกทหาร ไม่รู้เรื่องการรับรองแขก”
เตียวหุยยิ่งเด็ดขาดกว่า เขาถือแส้เดินดุ่มเข้าไปในกองทัพหน้าพลันกล่าวว่า “ข้าไม่ไปพบเจ้าจิ้งจอกเฒ่านั่นหรอก”
เมื่อดึงตัวคนไม่ได้ เล่าเอี๋ยนก็ไม่ได้โกรธเคือง อย่างไรเสียเล่าปี่ก็ยอมรับเขาเป็นอาแล้ว กองทัพนี้ท้ายที่สุดก็ยังอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา
เขาโบกมือใหญ่ทันทีแล้วกล่าวอย่างใจกว้างว่า
“ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ก็ช่างเถิด บัดนี้ภายในเขตแดนโจรโพกผ้าเหลืองยังคงมีเศษเดนโจรหลงเหลืออยู่หลายกลุ่ม เฒ่าชราผู้นี้จะจัดสรรเสบียงสามพันตั้นและชุดเกราะอีกห้าร้อยชุดให้เจ้า เจ้าจงนำทัพออกไปปราบปรามกวาดล้างพวกโจรเหล่านี้ให้สิ้นซากเดี๋ยวนี้!”