ตอนที่ 297 งานเลี้ยงสุรามงคลในวัง

ตอนที่ 297 งานเลี้ยงสุรามงคลในวัง

ครั้นสิ้นคำกล่าวนี้ อวี๋ไต้ยิ่งพลันรู้สึกว่าแรงที่ทาบทับอยู่บนริมฝีปากหนักหน่วงขึ้นหลายส่วน

ร่างกายยังถูกนำพาให้เอนล้มไปด้านหลังอย่างช้าๆ แนบชิดสนิทกับฟูกเตียงอันนุ่มนวล

ยามที่องค์พระราชนัดดาทาบทับลงมาในระยะประชิด คล้ายดั่งสามารถสัมผัสได้ว่าลวดลายดาวหงหลวนบนผืนฟูกกำลังพลิ้วไหวอยู่เช่นกัน

ไหวระริกเสียจนกระทั่งลมหายใจของนาง ยังปั่นป่วนจนยากจะควบคุม

ท่ามกลางเสียงหอบหายใจอันหนักหน่วง ไออุ่นแห่งเรือนกายขององค์พระราชนัดดา ก็อบอวลอยู่ข้างกายนาง

อบอุ่นจนทำให้นางกอดกระชับเอวของฝ่าพระบาทแน่นเข้าโดยไม่รู้ตัว ระยะห่างของเรือนกายที่แนบชิดเข้ามา ใกล้จนไม่อาจใกล้ไปกว่านี้ได้อีกแล้ว

อวี๋ไต้ยิ่งพลันเข้าใจว่าคำกล่าวนั้นของฝ่าพระบาทที่ว่าเย้ายวนใจยิ่งกว่า มีน้ำหนักมากเพียงใด

ติดตามด้วยยามที่แผงอกกระเพื่อมไหว ลำคอ พวงแก้ม และริมหูขององค์พระราชนัดดาล้วนแดงก่ำไปหมดสิ้น