เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 295 ปฐมบทคืนเข้าหอใต้แสงเทียน
คำว่าสามี ที่แท้กลับจับจิตจับใจผู้คนถึงเพียงนี้
ซู่จิ่นชีกระชับกอดอวี๋ไต้ยิ่งในชุดเจ้าสาวแนบแน่น ทว่ายังคงควบคุมเรี่ยวแรงไว้ ถึงกระนั้นความรู้สึกในแววตากลับทะลักรินออกมาอย่างมิอาจสะกดกั้น
ร้อนรุ่มเสียจนกระทั่งตัวเขายังรู้สึกว่ากลิ่นอายยากจะสงบมั่น หากแต่สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าร่างขององค์หญิงในอ้อมอกกำลังสั่นเทาแผ่วเบา จึงพยายามข่มกลั้นลงไปอีกเล็กน้อย
เขาแนบชิดใบหูกระซิบเอื้อนเอ่ยเสียงนุ่ม “ฮูหยินเรียกสามีผู้นี้ว่าสามีประโยคนี้ ช่างไพเราะเสนาะหูยิ่งนัก
เรียกอีกสักเสียงหนึ่ง ดีหรือไม่”
สุรเสียงสายนี้อ่อนโยนทั้งยังเจือลมหายใจแผ่วระรวย จนอวี๋ไต้ยิ่งแยกมิออกว่าองค์พระราชนัดดากำลังออดอ้อน หรือกำลังเกลี้ยกล่อมให้นางเรียกสามีกันแน่
ทว่ามุมปากที่หยักยกขึ้นเป็นรอยยิ้มกลับมิต้องการจะสะกดข่มลงไปแม้แต่น้อย