กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 269 ข้าจะยอมให้นางได้สมใจสักครา
เสียงรายงานด้วยความตื่นเต้นดังขึ้น อวี๋ไต้ยิ่งพลอยรู้สึกได้ถึงความปีติยินดีที่เปี่ยมล้นบนหัวคิ้ว นึกว่าพวกท่านปู่จะต้องรอให้ถึงยามอาทิตย์อัสดงเสียก่อน จึงจะมาถึงชานเมืองด้านใต้
ที่แท้กลับมาถึงล่วงหน้าเสียแล้ว
สมกับเป็นม้าศึกของจวนอ๋องติ้งหนานโดยแท้ ความเร็วในการเร่งเดินทางช่างรวดเร็วปานนั้น
นางจะมัวชักช้าไม่รีบไปต้อนรับได้อย่างไรกัน!
ทว่ายังมิทันได้ขยับก้าว ก็เห็นฮองเฮาทรงพุ่งตัวออกไปด้านนอกด้วยความประหลาดใจระคนยินดี เหล่าแม่นมอาวุโสและนางกำนัลแทบจะวิ่งตามไม่ทัน ต่างพากันส่งเสียงร้องเรียกพลางเร่งฝีเท้าตามไป
แม้แต่ฮูหยินรองอธิบดีกรมตรวจการที่มายังเมืองราชา ณ ตำหนักพักแรมแต่เนิ่น ๆ ก็ยังสาวเท้าก้าวยาว ๆ ไล่ตามออกไป
อวี๋ไต้ยิ่งมองดูภาพนั้น มุมปากพลันยกขึ้นเบา ๆ จู่ ๆ ก็มิได้รีบร้อนอีกต่อไป นางหรี่ตายิ้มมองไปยังองค์พระราชนัดดา