เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 230 ที่แท้ก็เป็นเขา ขุนนางผู้กุมอำนาจจากสามัญชนผู้นี้
ทว่าท่านอัครมหาเสนาบดีกานกลับแลเห็นว่าอาจารย์หลวงซือและท่านผู้เฒ่าตระกูลหลิ่น คล้ายกับแทบจะรอให้เหล่าบุตรหลานขุนนางผู้มีคุณูปการกับบุตรหลานตระกูลยากจนคว่ำโต๊ะเปิดศึกวิวาทกันเสียให้รู้แล้วรู้รอด
ช่างไม่มีท่าทีสุขุมรอบคอบของขุนนางชั้นผู้ใหญ่เลยแม้แต่น้อย ยิ่งไร้ซึ่งความสำรวมจริงจังของชนชั้นตระกูลนักปราชญ์โดยสิ้นเชิง
ยังนับว่าเคราะห์ดี ที่ในราชสำนักยังมีข้ารับใช้ที่เป็นการเป็นงานเฉกเช่นเขาอยู่
มิเช่นนั้น อีกประเดี๋ยวสิ่งที่จะถูกพลิกคว่ำ ย่อมมิใช่เพียงโต๊ะหนังสือในหอเหวินเซวียนเป็นแน่?
“หากเอ่ยเช่นนี้”
ท่านผู้เฒ่าตระกูลหลิ่นเห็นท่านอัครมหาเสนาบดีกานทอดมองพวกตนด้วยความระอาใจยิ่ง จึงกระแอมไอเบา ๆ ไม่กี่เสียง พลางดึงเอาความสุขุมเยือกเย็นที่ขุนนางชั้นผู้ใหญ่พึงมีกลับคืนมาหลายส่วน